تولید لاستیک مصنوعی

الاستومرهای مصنوعی در روشهای پلیمریزاسیون محلول یا امولسیون در مقیاس صنعتی تولید می شوند. ( پلیمریزاسیون محلول و پلیمریزاسیون امولسیون در مقاله شیمی پلیمرهای صنعتی توضیح داده شده است.) پلیمرهای ساخته شده در محلول به طور کلی دارای مولکول های خطی بیشتری هستند (یعنی شاخه کمتر زنجیره های جانبی از زنجیره اصلی پلیمر ) و همچنین توزیع باریک تری از مولکول ها دارند. وزن (یعنی طول بیشتر) و راحت تر جریان می یابد. علاوه بر این ، قرار گرفتن واحدهای مونومر در مولکول پلیمر با کنترل دقیق تر هنگامی که پلیمریزاسیون در محلول انجام می شود ، می تواند دقیق تر کنترل شود. مونومر یا مونومرها در یک حلال هیدروکربن معمولاً هگزان یا سیکلوهگزان حل می شوند و با استفاده از یک کاتالیزور ارگانیک فلزی مانند بوتیلیتیم ، در یک حلال هیدروکربنی حل می شوند.

که در پلیمریزاسیون امولسیونی ، مونومر (یا مونومرها) در آب با یک صابون مناسب (به عنوان مثال ، سدیم سدیم) که به عنوان یک سورفاکتانت استفاده می شود ، امولسیون می شود و یک کاتالیزور رادیکال آزاد با محلول در آب (به عنوان مثال ، پرسولفات پتاسیم ، پراکسیدها ، سیستم ردوکس) است. اضافه شده به القاء پلیمریزاسیون. پس از رسیدن پلیمریزاسیون به سطح مطلوب ، واکنش با اضافه کردن یک مهار کننده رادیکال متوقف می شود. حدود 10 درصد الاستومر مصنوعی تولید شده از طریق تکنیک های امولسیون به عنوان لاتکس فروخته می شود. بقیه با آب نمک اسیدی منعقد می شوند ، شسته می شوند ، خشک می شوند و درون بسته های 35 کیلوگرمی (77 پوند) فشرده می شوند.

نمودار شماتیک روش امولسیون-پلیمریزاسیون. مولکولهای مونومر و آغازگرهای رادیکال آزاد به یک حمام امولسیون مبتنی بر آب به همراه مواد صابونی معروف به سورفاکتانت یا عوامل سطح سطح اضافه می شوند. مولکولهای سورفاکتانت که از انتهای آبگریز (جذب آب) و آبگریز (دفع آب) تشکیل شده اند ، با پوشاندن قطرات مونومر ، امولسیون تثبیت کننده قبل از پلیمریزاسیون را تشکیل می دهند. سایر مولکولهای سورفکتانت در جمع های کوچکتر به نام میسل جمع می شوند که مولکولهای مونومر را نیز جذب می کنند. پلیمریزاسیون هنگامی اتفاق می افتد که آغازگرها به میسل ها مهاجرت می کنند و باعث می شوند مولکولهای مونومر به تشکیل مولکولهای بزرگی که ذرات لاتکس را تشکیل می دهند. دایره المعارف بریتانیکا ، شرکت

هنگامی که پلیمریزاسیون امولسیون از SBR "گرم" (به عنوان مثال ، در 50 درجه سانتیگراد یا 120 درجه فارنهایت) انجام می شود ، مولکول های پلیمر شاخه تر می شوند. هنگامی که پلیمریزاسیون "سرد" (به عنوان مثال در دمای 5 درجه سانتیگراد یا 40 درجه فارنهایت) انجام می شود ، آنها از نظر وزن مولکولی خطی تر و به طور کلی با وزن مولکولی بالاتر هستند - این امر باعث بهبود مقاومت نورد و مقاومت در برابر سایش لاستیک می شود. در بعضی موارد ، پلیمریزاسیون به منظور ارائه محصولاتی با چنین وزن مولکولی بالا ادامه می یابد که در حالت عادی قابل نفوذ نیستند. در این موارد ، حدود 30 درصد از روغن سنگین قبل از انعقاد اضافه می شود تا الاستومرهای "دارای روغن افزایش یافته" با مقاومت به سایش برتر